![]() |
Landelijk KoördinatiePunt groepen kerk en homoseksualiteit |
Gay Pride 2009:
1) Canal Parade
a) een aantal foto's van Arie Kok, voornamelijk tijdens het klaarmaken van de boot
b) een blog van Anton Untiedt, een van de deelnemers; is op 5 augustus ingekort als een artikel in Trouw geplaatst
c) foto's van anderen, tijdens de vaart
![]() |
de boot moet worden klaargemaakt, Jan-Willem geeft nog een aantal aanwijzingen
|
![]() |
op de kade staan een groot aantal bordjes klaar, kies maar uit!
|
![]() |
ook twee Tweede Kamerleden van het CDA varen mee: Corien Jonker (naast de boom) en Madeleine van Toorenburg.
|
![]() |
dit grote bord komt aan één zijkant van de boot
|
![]() |
Marco gaat nog even de deelnemerslijst na: is iedereen er?
|
![]() |
zomaar wat deelneem/st/ers (of toch niet?)
|
![]() |
iedere deelneem/st/er heeft een bord gekozen
|
![]() |
is iedereen klaar? daar gaat het heilig bootje!!
|
![]() |
op weg naar de verzamelplaats in het Westerdok
|
Anton Untiedt, geboren en getogen in Zuid-Afrika, was één van de deelnemers; hij zit bij hyves en plaatste daar een blog die wij hier in pdf vorm overnemen.
Onder de titel ’Tovermomenten van acceptatie’ werd zijn tekst ingekort in Trouw geplaatst. "Niets kon me voorbereiden op wat ik ervoer toen ik als christen en homo meedeed aan de Canal Parade."
| ergens in de stad; foto Maarten Boersema |
2) Openluchtviering
De liturgie is hier verkrijgbaar.
Het woord van welkom werd uitgesproken door Wielie Elhorst, en de inleiding tot het thema door Corrie Rikkers.
De lezing was uit Johannes 11: de opwekking van Lazarus.
| van links naar rechts: Wielie Elhorst, Corrie Rikkers, Heleen de Boer en Régine Bax (doventolk) |
|
| de doventolk vertaalt de woorden van Corrie |
|
|
Doden, handen en voeten in linnen gewikkeld, en het gezicht bedekt door een doek. |
|
De overweging door Wielie Elhorst.
Voor de voorbeden had iedereen bij de liturgie een briefje gekregen waarop men iets over een van twee thema's op kon schrijven: "Hoe wil ik naar buiten komen" of "Wat heb ik nodig om naar buiten te komen". Deze briefjes werden op twee schalen ingezameld, en in de gebeden aan God opgedragen. Iedereen kreeg bij het inleveren van haar of zijn briefje een roze roos; deze rozen kon men na afloop van de viering op de punt van het homomonument leggen.