Jenni Schuldink schrijft over lied 188: Bij de Jakobsbron

1016 liederen bevat ons nieuwe liedboek. Met het verzoek hier een lied uit te zoeken dat me aanspreekt brak het zweet me wel even uit. Maar zoals wel vaker kwam de oplossing vanzelf. Met onze cantorij zijn we al druk bezig om nieuwe teksten en melodieën aan te leren. Lied 188 kwam voorbij en die raakte me. Het gaat over het gesprek van Jezus met de Samaritaanse vrouw (Johannes 4).

Jezus, vermoeid van de reis die hij maakt, gaat bij de bron zitten. Een Samaritaanse vrouw die hier regelmatig water komt halen doet dat ook nu weer. Jezus spreekt haar aan en vraagt of zij Hem water wil geven. Dit was zeer ongebruikelijk en dat zegt de Samaritaanse vrouw dan ook. Want Joden gaan niet om met Samaritanen. En dat wordt prachtig verwoord in het eerste couplet:

Waar Hij, vreemd genoeg,
mij, een vrouw, om water vroeg,
mij, Samaritaanse.

Maar ze wordt nog meer verrast. Als ze in haar verbazing en vertwijfeling zegt hoe een Jood haar om drinken kan vragen buigt Jezus haar vraag om. Hij zegt:

Als u wist wat God wil geven,en wie het is die u om water vraagt, zou u hém erom vragen en dan zou hij u levend water geven.

De vrouw is verbijsterd, ze snapt er niets van. De man hier bij de put heeft niet eens de middelen bij zich om überhaupt water uit de put te kunnen halen. Geen emmer, niets. Maar dan legt Jezus het uit: als wij op deze voet doorgaan dan zal de dorst nooit gelest worden. Weerkerende problemen los je niet op deze manier op.

Daarom geeft Jezus ons hier allemaal het antwoord, namelijk dat Hij de enige is die levend water geeft, dat tegen een stootje kan, dat je mee kunt nemen op je reis door het leven. De Samaritaanse vrouw behoort tot een minderheidsgroep. Zoals ook LHBT’s dit vaak voelen. Daarom geeft dit lied troost en kracht om voor onze belangen te blijven op komen en te weten dat er altijd iemand is waar we wel terecht kunnen. Die niet kijkt naar status of kleur of wat dan ook. Maar die onverminderd elk individu op waarde inschat.

En met de laatste regels van het vierde couplet kunnen we dan ook blij en dankbaar zijn:

Christus die mij drenkt
en mij levend water schenkt,
Laat mij tot U komen.

Wat een liefdevol betoog van Jezus aan de Samaritaanse vrouw maar ook aan ons. Voor de Eeuwige valt geen enkele minderheid buiten de boot. We horen er allemaal bij!

Jammer dat u het ons als cantorij niet kunt horen zingen. Tenzij u zondag 30 juni om half 10 in De Rank in Nieuwegein bent, natuurlijk. De melodie is prachtig en we zingen het vierstemmig.


Jenni Schuldink (1954) is frequent deelneemster aan de weekenden van Netwerk Mirre en de conferenties van het Europees Forum. Ze is enthousiast lid van de cantorij van de Protestantse gemeente De Rank in Nieuwegein.