Landelijk KoördinatiePunt groepen kerk en homoseksualiteit

Koepelorganisatie van de christelijke LHBT-beweging

Hoe een zoektocht naar veiligheid lijkt te leiden tot onveiligheid

Op woensdag 19 februari 2014 hield de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk en de Hervormd Gereformeerde Jeugdbond een studiedag naar aanleiding van de publicatie van Homoseksualiteit tussen Bijbel en actualiteit van dr. Ad Prosman en Oké, ik ben dus homo van Herman van Wijngaarden. Een keur van sprekers waaronder de auteurs liet het licht schijnen over dit onderwerp.

De dagvoorzitter opende de dag met te zeggen dat de dag bedoeld is om een moeilijk onderwerp te bespreken. Daarbij hoopte hij dat de aanwezigen zich met zorgvuldigheid zouden uiten. Het gaat hier, naar zijn zeggen, zeker voor homo’s, vrouwen en mannen, om een teer onderwerp.

In het middagdeel werd stilgestaan bij de uitleg van de Mozaïsche wetten en de omgang hiermee op het Apostelconvent zoals beschreven in Handelingen 15. Dr. Prosman bracht de gedachte naar voren dat de wetten van Mozes ook voor ons geldigheid hebben. De strekking is: zorgvuldig te zijn met Gods schepping en bedoeling. Het verbod op homoseksuele contacten was en is blijvend geldig. Dr. A. Plaisier, scriba van de Protestantse Kerk in Nederland, reflecteerde hierop met te zeggen dat het onderwerp scherpe tegenstellingen oproept in de kerk. Het gaat dan niet alleen over meningsverschillen, maar over mensen binnen de kerk. Deze tegenstellingen zijn er niet alleen in Nederland, maar bestaan wereldwijd. Hij onderkent het Schriftgegeven zoals geschetst door dr. Prosman. Toch vraagt zich af of als wij nu homoseksuele mensen in de christelijke gemeente ontmoeten die in liefde en trouw samen leven, niet andere kanten zichtbaar worden. Hij noemt dat er homo’s zijn die hun gerichtheid als gave van God zien. Voor hem is dat iets waarin hij niet oordelend in wil treden. Wel blijft naar zijn zeggen het eigene van het [heteroseksuele] huwelijk de plaats waar seksualiteit bedoeld is.

In het avonddeel komen twee jongeren aan het woord die vertellen hoe hun coming-out in de kerkelijke gemeente verliep. Zij zeggen beiden dat zij nu niet kiezen voor het hebben van een relatie.  André van ’t Hof, GZ-psycholoog en verbonden aan Driestar Educatief, vertelt over de manier waarop op school, thuis en in de kerk een veilige plek gerealiseerd kan worden. Hij wijst er op dat het van belang is te onderscheiden wat veiligheid objectief en subjectief is. Objectief kan de omgeving alle voorwaarden vervuld hebben voor de veilige plek, maar subjectief kan de jongere dat niet ervaren.  Dat kan er toe leiden dat de jongere – een deel van – haar/zijn identiteit verborgen houdt en daardoor wellicht schade op loopt.
Drs. Nico van der Voet, studentenpastor in Ede, pleit voor oprechte vriendschap en elkaar niet argwanend te bekijken als er hechte vriendschappen zijn. Wel is voor hem duidelijk dat de zoektocht in de Bijbel een weg wijst: seksualiteit behoort in het [hetero] huwelijk. Daarbuiten is seksuele onthouding de enige weg, voor hetero’s en homo’s.

Zo worden jongeren uitgenodigd om zich uit te spreken over hun gevoelens en is er breed acceptatie van het bestaan van die gevoelens. De weg die gewezen wordt, is er evenwel een van onlichamelijke verbondenheid. De jas van warmende liefde past alleen in het [hetero] huwelijk en moeten zij die daarbuiten staan missen. zij moeten de koude trotseren. Hamvraag: hoe veilig kun je je werkelijk voelen in een gemeenschap waarin je dit wordt ontzegd...?

Arie Borgdorff

Stichting Menno Mulder Fonds

De Stichting Menno Mulder Fonds
ondersteunt kleinschalige activiteiten van christelijke LHBT-organisaties
dan wel activiteiten die gericht zijn op de doelgroep van de christelijke LHBT’ers

Naar de website van het Menno Mulder Fonds

Agenda

Geen evenementen